4 / 2 پاداش عيادت 11056 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : عيادت بيمار ، پاداشى بزرگ‌تر از تشييع جنازه دارد . 11057 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : گام‌هايى كه عيادت كننده بيمار از خانه خود تا نزد او بر مىدارد ، در باغ‌هاى بهشتْ برداشته شود . 11058 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كس به عيادت بيمارى برود ، در وادى رحمت الهى فرو رفته و چون نزد بيمار بنشيند ، در آن غوطه‌ور شده است . 11059 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : عيادت كننده بيمار ، در راه بهشت ، گام مىنهد . « 1 » 11060 . صحيح مسلم به نقل از ثوبان ( وابسته پيامبر خدا ) : پيامبر خدا فرمود : " هر كس به عيادت بيمارى برود ، در خُرفه « 2 » بهشت است " . پرسيدند : خُرفه بهشت چيست ؟ فرمود : " فصل چيدن ميوه‌هايش " . 11061 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كس بيمارى را عيادت كند ، منادىاى از آسمان او را مىخواند كه : " اى فلانى ! خوش باش و گام برداشتنت به پاداش بهشت ، گوارايت باد ! " . 11062 . مسند ابن حنبل به نقل از ابو فاخته : [ امام ] على عليه السلام فرمود : " از پيامبر صلى اللّه عليه و آله شنيدم كه

--> ( 1 ) سيّد رضى ، در تفسير اين حديث ، به دو احتمال پرداخته و در اين باره ، چنين گفته است : " در اين روايت ، بنا بر هر يك از دو تفسير ، مجاز وجود دارد . اگر مقصود از " مخارف " [ در جمله " عائد المريض على مخارف الجنّة " ] ، جمع كلمه " مخرف " به معناى چيدن نخل باشد ، در اين صورت ، گويا پيامبر خدا براى كسى كه به عيادت بيمارى مىرود ، بر ورود وى به بهشت ، گواهى داده و آن را حتمى دانسته است ، تا جايى كه در حالى كه هنوز آن بنده در دنيا ، يعنى سراى تكليف به سر مىبرد ، از باب اعتماد كامل به بهشتى بودن وى و جاى گرفتن او در آن سراى امن ، درباره وى با عبارتى به بيان حالش پرداخته كه گويا همين اكنون ، در بهشتْ جاى گرفته و آن جا استقرار يافته است . همين نكته ، خود ، مجازِ موجود در حديث است . و اگر مقصود از " مخارف " ، جمع " مخرفه " به معناى راه باشد چنان كه از يكى از صحابيان نيز نقل شده كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " وتركتكم على مثل مخرفة النعم ؛ شما را بر گذرگاه آشكار نعمت‌ها گذاردم و آن را با گام‌هايى كه بر آن نهاده شده و آمد و شد فراوانى كه در آن صورت پذيرفته است ، نشانه‌گذارى كردم " ، در اين صورت ، محلّ مجاز در سخن پيامبر صلى اللّه عليه و آله اين است كه ايشان ، عيادت كننده بيمار را به سانِ كسى دانسته كه در راهى ، گام نهاده است كه به بهشت مىرسد و او را به سراى جاودانگى راهبر مىشود " . ( 2 ) مقصود از " خرفه " ، ميوه‌هاى نخل‌اند كه به گاه رسيده شدن ، چيده مىشوند . گويا آن كس كه به عيادت بيمار مىرود ، در پاداشى كه به چنگ مىآورد ، كسى را مىمانَد كه بر نخلى از نخل‌هاى بهشت است و ميوه‌هاى آن را مىچيند .